عاشقانه ای برای تو

نبودی در دلم انگار طوفان شد، چه طوفانی! دو پلکم زخمی از شلاق باران شد، چه بارانی! صدایت کردم و سیبی به کف با دامنی آبی وزیدی بر لب ایوان و، ایوان شد چه ایوانی! نبودی بغض کردم... حرف ها را... خودخوری کردم دلم ارگ است و ارگ از خشت... ویران شد، چه ویرانی! گوزنی پیر بر مهمان سرای خانه ی خانی بر لطف سرپُری تک لول مهمان شد، چه مهمانی! یکی مثل من بدبخت در دام نگاه تو یکی در تنگی آغوش زندان شد، چه زندانی! هلا ای پایتخت پیر، تای دسته دارت کو؟ بگیرد دست من را آه، "طهران" شد چه "تهرانی" پس از یوسف تمام مصریان گفتند: عجب مصری بماند گریه هم سوغات کنعان شد، چه کنعانی من از "سهراب" بودن زخم خوردن قسمتم بوده برو "گرد آفریدم" فصل پایان شد، ...

بیدار شو! من تمام شب را با لالایی عشق تو بیدار مانده ام بیدار شو! مرا احساس کن ببین جای بوسه هایم روی لب هایت شکوفه داده اند و تو .... از فردا انگشت نمای تمام مردم شهر خواهی بود بیدار شو...   سارا قبادی ...

چشمانت از اصالت این قهوه چیزتر یعنـــی غلیظ تر، بله! یعنی غلیظ تر سرد است، نبض ساعتم آهسته می زند هـــر لحظه حال عقـــربه هایــــم مریض تر من رفته ام! و در کلمات تو نیستم تــــو رفته رفته در کلماتم عزیزتر ... چندی ست جمله های تو را فکر می کنم تا طعــم طعنــــه هــای تو را تند و تیزتر...؛ دیوانه نیستم! ولی این کار ساده ایست- تا از کنایـــه های شمـــا مستفیض تر... ای دانه های تلخ زمان در تو حل شده! فنجــــان چشم های مرا هی نریز – تر در مرگ من تو سرد و کفن پوش می رسی نـــرم و سفید ، توی لباســــی تمیـــــــزتر این بیت را به قصد وصیت نوشته ام؛ قبـــــر مرا برای تو قدری عریض تر...  صالح دروند ...

می شود تنهایی بچگی کرد تنهایی بزرگ شد تنهایی زندگی کرد تنهایی مُرد ولی قهوه ی غروب های دلگیر جمعه را که نمی شود تنهایی خورد مریم نوابی نژاد ...

خوابِ مرا ببسته‌ای، نقشِ مرا بشسته‌ای وز همه‌ام گسسته‌ای، "بی‌تو به سر نمی‌شود" گر تو نباشی یارِ من، گشت خراب کارِ من مونس و غمگسارِ من، "بی‌تو به سر نمی‌شود" بی تو نه زندگی خوشم، بی‌تو نه مردگی خوشم سر ز غمِ تو چون کشم؟ "بی‌تو به سر نمی‌شود" - مولانا       ...

ما هر دوتا دونیمه ی سیبیم مثل هم در ازدحام کــوچـه غــــریبیم مثل هم   من در تومی شکوفم وتودر هوای من آئیــنه ایم هـــر دو عجیبـیم مثل هم بـا آبشار گــریــــه از آن ارتفــاع درد کوهیم صخره صخره شکیبیم مثل هم من با توان چشم تـو تکثیر می شوم با این حساب جمع وضریبیم مثل هم آئینه ای بگیــر و خودت را نــگاه کن ما هردوتا دونیمه ی سیبیم مثل هم سید محمد رضا هاشمی زاده ...

...

هرچه با تنهایی من آشنا تر می شوی دیرتر سر میزنی و بی وفا تر می شوی هرچه از این روزهای آشنایی بگذرد من پریشان تر، تو هم بی اعتناتر می شوی من که خرد و خاکشیرم! این تویی که هر بهار سبزتر می بالی و بالا بلاتر می شوی مثل بیدی زلف ها را ریختی بر شانه ها گاه وقتی در قفس باشی رهاتر می شوی عشق قلیانی ست با طعم خوش نعنا دوسیب می کشی آزاد باشی، مبتلاتر می شوی یا سراغ من می آیی چتر و بارانی بیار یا به دیدار من ابری نیا... تر میشوی حامد عسکری ...

تو می دانی چه دردی می کشیدم از تبَر بودن؟؟ {تَنت از چوب..اما بابتِ سَر، در به در بودن} گناهش چیست تُنگی، عاشقِ ماهی شود اما... تمامِ عمر،ماهی از وجودش بی خبر بودن؟؟ چه می کردی،اگر یک عمر گلدانی شوی اما... تمامِ فکرِ گل از باغ و باران شعله ور بودن؟؟ گمانم شاعر و آئینه همزادند...امّا شعــر... چه می شد یک دو خط، از حسِّ جیوه باخبر بودن؟؟ نمی دانم!..نمی دانم که می دانی؟!..ولی حس کن چه حـــالی دارد از نادیده هــم... نادیده تر بودن؟! خیالی نیست. "خورشیدی" . بتاب و حکمرانی کن. که عـــادت کرده ام خورشید را، بالایِ سَر بودن. هوا خوبست! من خوبم! و اینجا آسمان آبیست! نگو دیوانه ام ! سختست دردِ کور و کــر بودن. غـــزل سهرابی ...

منتظرم جنگ جهانی سوم اتفاق بیفتد به جنگ بروم اسیر بشوم و از زندان نامه های عاشقانه برایت بفرستم جلیل صفربیگی ...

ای روزهای خوب که در راهید ! ای جاده های گمشده در مه ! ای روزهای سخت ادامه ! از پشت لحظه ها به در آیید !   ای روز آفتابی ! ای مثل چمشهای خدا آبی ! ای روز آمدن ! ای مثل روز آمدنت روشن ! این روزها که می گذرد ، هر روز در انتظار آمدنت هستم ! اما با من بگو که آیا ، من نیز در روزگار آمدنت هستم ؟   قیصر امین پور ...

کاسه صبرم که دارم بی جهت پر می شوم یا همین امشب بیا یا از تو دلخور می شوم گرچه نرمم سخت می گیرم اگر خردم کنی نانم اما زیر دندان تو آجر می شوم من یکی از آن همه تیر و تفنگ کردی ام که هلاک یک نگاه دختر لر می شوم مثل قلب زاگرس مهمان نواز و خاکی ام چشم بر هم می زنی از ایلتان پر میشوم به خسوف ایمانم افزون تر شده وقتی که شب توی صحرا غرق ماه زیر چادر میشوم قرص ماهم داغی تن بی وفا کرده مرا جای تو هر شب دچار قرص تب بر می شوم جان بخواهی باشد اما صبر را از من نخواه یا همین امشب بیا یا از تو دلخور می شوم جواد منفرد ...

گر چه مستیم و خرابیم چو شبهای دگر باز کن ساقی مجلس سر ِ مینای دگر امشبی را که در آنیم غنیمت شمریم شاید ای جان نرسیدیم به فردای دگر مست مستم ، مشکن قدر خود ای پنجه غم من به میخانه‌ام امشب تو برو جای دگر چه به میخانه چه محراب حرامم باشد گر به‌جز عشق توام هست تمنای دگر تا روم از پی یار دگری می باید جز دل من دلی وجز تو دلارای دگر نشینده است گلی بوی تو ای غنچه ناز بوده ام ورنه بسی همدم گلهای دگر تو سیه چشم چو آئی به تماشای چمن نگذاری به ‌کسی چشم تماشای دگر باده پیش آر که رفتند از این مکتب راز اوستادان و فزودند معمای دگر این قفس را نبود روزنی ای مرغ پریش آرزو ساخته بستان طرب زای دگر گر بهشتی است رخ تست نگارا که در آن می توان کرد به هر لحظه تماشای...