واژه ها در نگاه امن تو شعر می شوند صبح شد بانو صبح شد نگاهت را به آفتاب گِره بزن... ببین که زندگی چگونه در نگاهت می‌بارد پنجره را برای تو باز کرده ام گیسو به باد بسپار... ببین که این زندگی چگونه در آغوش تو نفس می کشد حسی در تو پهان است که بوی بهار می دهد حضور تو آفتابیست که می‌باردُ می‌باردُ می‌بارد...

زان لحظه که دیده بررخت واکردم دل دادم و شعر عشق انشاء کردم نی، نی غلطم، کجا سرودم شعری تو شعر سرودی و من امضاء کردم "حمید مصدق"

من چه چیزی کمتر از آن نارفیقان داشتم؟! تا تو بودی در شبم، من ماه تابان داشتم روبروی چشم خود، چشمی غزلخوان داشتم حال اگرچه هیچ نذری عهده دارِ وصل نیست یک زمان پیشآمدی بودم که امکان داشتم ماجراهایی که با من زیر باران داشتی شعر اگر می شد قریب پنج دیوان داشتم بعد تو بیش از همه فکرم به این مشغول بود من چ...

آن کس که بدم گفت، بدی سیرت اوست وان کس که مرا گفت نکو خود نیکوست حال متکلم از کلامش پیداست از کوزه همان برون تراود که در اوست ...

من حسادت می‌کنم حتی به تنها بودنت من به فرد رو به رویی، لحظه‌ی خندیدنت من به بارانی که با لذت نگاهش می‌کنی یا نسیمی که رها می‌چرخد اطراف تنت ... من حسادت می‌کنم حتی به دست گرم آن، شال خوشرنگی که می‌پیچد به دور گردنت وقتی انگشتان تو در گیسوانت می‌دود من به رد مانده از اینجور سامان دادنت ... اینکه چیز...

بوسه از کنج لب یار نخورده است کسی ره به گنجینه اسرار نبرده است کسی من و یک لحظه جدایی ز تو، آن گاه حیات؟ اینقدر صبر به عاشق نسپرده است کسی لب نهادم به لب یار و سپردم جان را تا به امروز به این مرگ نمرده است کسی ریزش اشک مرا نیست محرک در کار دامن ابر بهاران نفشرده است کسی آب آیینه ز عکس رخ من نیلی شد ...

خوابِ مرا ببسته‌ای، نقشِ مرا بشسته‌ای وز همه‌ام گسسته‌ای، "بی‌تو به سر نمی‌شود" گر تو نباشی یارِ من، گشت خراب کارِ من مونس و غمگسارِ من، "بی‌تو به سر نمی‌شود" بی تو نه زندگی خوشم، بی‌تو نه مردگی خوشم سر ز غمِ تو چون کشم؟ "بی‌تو به سر نمی‌شود" - مولانا      

آرزوهایت بلند بود دست های من کوتاه تو نردبان خواسته بودی من صندلی بودم با این همه فراموشم مکن وقتی که بر صندلیِ فرسوده ات نشسته ای و به ماه فکر می کنی - حافظ موسوی

من آن صبحم که ناگاهان چو آتش در شب افتادم بیا ای چشمِ روشن بین که خورشیدی عجب زادم چو از هر ذره ی من آفتابی نو به چرخ آمد چه باک از آتشِ دوران که خواهد داد بر بادم سزد کز خونِ من نقشی بر آرد لعلِ پیروزت که من بر دُرجِ دل مُهری به جز مِهرِ تو ننهادم به جز دامِ سرِ زلفت که آرامِ دلِ سایه ست به بندی تن...

به خارزار جهان ، گل به دامنم ، با عشق صفاي روي تو ، تقديم مي كنم ، با عشق درين سياهي و سردي بسان آتشگاه هميشه گرمم ، هميشه روشنم با عشق همين نه جان به ره دوست مي فشانم شاد به جان دوست ، كه غمخوار دشمنم با عشق به دست بسته ام اي مهربان ، نگاه مكن كه بيستون را از پا در افكندم ، با عشق دواي درد بشر يك ك...

دیری است که دل، آن دل دلتنگ شدن‌ها بی‌دغدغه تن داده به این سنگ شدن‌ها آه ای نفسِ از نفس افتاده، کجا رفت؟ در نای نی افتادن و آهنگ شدن‌ها کو ذوق چکیدن ز سرانگشت جنون، کو؟ جاری به رگ سوختۀ چنگ شدن‌ها زین رفتن کاهل چه تمنّای فتوحی؟ تیمور نخواهی شد از این لنگ شدن‌ها پای طلبم بود و به منزل نرسیدم من ماندم...

ندارم من دل خوش از زمونه زمونه مثل یک زندان میمونه سیه چالی ، که تنهایی درونش به هرجابنگری ، همه اش همونه -منوچهر سرشت

نکند بوی تو را باد به هرجا ببرد خوش ندارم.... دل هر رهگذری را ببری..

ای تمام شعرهایت مثل دریا خواندنی خاطراتت در دلم مانند رؤیا ماندنی! چهره ات در پرتو آیینه ها بس دیدنی گیسوانت در مسیرِ بادها رقصاندنی از کمانِ ابروانت هر زمان تیری رها آهوانِ چشم هایت ناگهان ترساندنی! چشمه ها در جست وجو از کوه ها جاری شدند سنگ هم در دوری از دیدارِ تو گریاندنی هست از آیینه، ذاتِ صاف ت...

یا نقشه ی راهی برای فردسردرگم بیاور یا که برای زوج های یخ زده هیزم بیاور من باخودم قهرم مراباریشه هایم آشتی ده یا یک نشان از نیمه ای که کرده بودم گم بیاور تا می توانی حامی این دست های پینه بسته دارو برای دردهای مزمن مردم بیاور درخشکسالی سفره ی ما بوی نان رابرده از یاد وقتی که می آیی برایم بافه ای گن...

زیر باران بنشینیم که باران خوب است گم شدن با تو در انبوه خیابان خوب است با تو بی تابی و بی خوابی و دل مشغولی با تو حال خوش و احوال پریشان خوب است رو به رویم بنشین و غزلی تازه بخوان اندکی بوسه پس از شعر فراوان خوب است موی خود وا کن و بگذار به رویت برسم گاه گاهی گذر از کفر به ایمان خوب است :  شب خوبی ...

شعرِ من در وصفِ تو آغاز می خواهد چه کار ؟ این غزل قافیه ها را باز می خواهد چه کار؟ هر کسی همچون تو را دارد میان خانه اش پس حیاطِ پر گلِ دلباز می خواهد چه کار ؟ با خیالت خانه جنگل ... خانه دریا می شود کلبه من آه! چشم انداز می خواهد چه کار؟ ای خوش آن لحظه که با تو در قفس باشم دگر این کبوتر فرصت پرواز ...

به نسيمی همه راه به هـــم می ‌ريزد کی دل سنگ تو را آه به هم می ‌ريزد؟ سنگ در برکه مـی ‌اندازم و مـــی ‌‌پندارم با همين سنگ زدن، ماه به هم می ‌ريزد عشق بر شانه هم چيدن چندين سنگ است گاه مــی ‌ماند و ناگاه بــــه هـــــم مــــی ‌ريزد آن چه را عقل به يک عمر به دست آورده است عشق يک لحظه کــــــوتاه به ه...

ما چون دو دریچه رو به روی هم آگاه ز هر بگو مگوی هم هر روز سلام و پرسش و خنده هر روز قرار روز آینده اکنون دل من شکسته و خسته است زیرا یکی از دریچه ها بسته است نه مهر فسون نه ماه جادو کرد نفرین به سفر که هرچه کرد او کرد - مهدی اخوان ثالث ( م . امید)

مـادران پاکنـد، همچـون یـاسها گـوهـرانـی ، بهتـر از المـاسها قلبشان دشتی ز مهـر و عاطفه روحشان لبریز از، احسـاسـها ************** پیامبر اکرم(ص): هر کس پیشانی مادر خویش را ببوسد، از آتش جهنم دور می ماند . . .