عاشقانه ای برای تو

این شعر شاید شعر تلخ آخرین باشد بگذار این هـم سهم یار نازنیـــن باشد ای یار شاید صبــــح فردا پـای یک دیوار افتاده نعش سرخ من روی زمین باشد بگذار پس دست تهی از حاصلم امشب در بـــاغ لیمــو و ترنجت میوه چین باشد تو آفریدی شعرهایم را به یک لبخند این آفرینش لایـــق صد آفــرین باشد من در دهان زخــــم هایــــم عشق ورزیدم ترکیب زخم و عشق – آری – بهترین باشد آزاده تر از ســرو بــودم در مسیـر بـــاد شاید لج این بادها هم از همین باشد * حالا نشسته روبرویـــــم جوخــــه ی آتش شاید خدا می خواست پایانم چنین باشد! - محمدرضا حسینی مود ...

هان ، كجاست ؟ پايتخت اين بي آزرم و بي آيين قرن  كاندران بي گونه اي مهلت  هر شكوفه ي تازه رو بازيچه ي باد است  همچنان كه حرمت پيران ميوه ي خويش بخشيده  عرصه ي انكار و وهن و غدر و بيداد است  پايتخت اينچنين قرني  بر كدامين بي نشان قله ست  در كدامين سو ؟ ديدبانان را بگو تا خواب نفريبد  بر چكاد پاسگاه خويش،‌دل بيدار و سر هشيار  هيچشان جادويي اختر  هيچشان افسون شهر نقره‌ي مهتاب نفريبد  بر به كشنيهاي خشم بادبان از خون  ما، براي فتح سوي پايتخت قرن مي آييم  تا كه هيچستان نه توي فراخ اين غبار آلود بي غم را  با چكاچاك مهيب تيغهامان، تيز غرش زهره دران كوس‌هامان، سهم  پرش خارا شكاف تيرهامان، &z...