خدایا یک نفس آواز! آواز! دلم را زنده کن! اعجاز! اعجاز! بیا بال و پر ما را بیاموز به قدر یک قفس پرواز پرواز!   قیصر امین پور

خسته‌ام از این کویر، این کویر کور و پیر  این هبوط بی‌دلیل، این سقوط ناگزیر آسمان بی‌هدف، بادهای بی‌طرف  ابرهای سر به راه، بیدهای سر به زیر ای نظاره‌ی شگفت، ای نگاه ناگهان! ای هماره در نظر، ای هنوز بی‌نظیر! آیه آیه‌ات صریح، سوره سوره‌ات فصیح! مثل خطی از هبوط، مثل سطری از کویر مثل شعر ناگهان، مثل گریه...

خارها خوار نیستند شاخه های خشک چوبه های دار نیستند میوه های کال کرم خورده نیز روی دوش شاخه بار نیستند پیش از آنکه برگ های زرد را زیر پای خویش ،سرزنش کنی خش خشی به گوش میرسد: برگهای بی گناه، با زبان ساده اعتراف میکنند خشکی درخت از کدام ریشه آب می خورد!   قیصر امین پور

سایه این جزر و مد چیست که تا ماه می رود؟   دریای درد کیست کــه در چـــاه می رود؟ این سان که چرخ می گذرد بر مدار شوم بیـــم خسوف  و  تیـرگـــی مـــاه می رود گویی که چرخ بوی خطر را شنیده است یک لحظه مکث کرده ، به اکــراه می رود آبستن عزای عظیمی است کاین چنین آسیـمه سر نسیـــم سحــرگاه می رود امشب فرو ...

با تو ام ای لنگر تسکین! ای تکان های دل! ای آرامش ساحل! با تو ام ای نور! ای منشور! ای تمام طیف های آفتابی! ای کبودِ ارغوانی! ای بنفشابی! با تو ام ای شور ای دل شوره شیرین! با تو ام ای شادی غمگین! با تو ام ای غم! غم مبهم! ای نمی دانم! هر چه هستی باش! ای کاش… نه،جز اینم آرزویی نیست: هر چه هستی باش! اما ...

وقتی تو نیستی  نه هست های ما  چونان که بایدند  نه باید ها...  مثل همیشه آخر حرفم  و حرف آخرم را  با بغض می خورم  عمری است  لبخند های لاغر خود را  در دل ذخیره می کنم :  باشد برای روز مبادا !  اما  در صفحه های تقویم  روزی به نام روز مبادا نیست  آن روز هر چه باشد  روزی شبیه دیروز  روزی شبیه فردا  روزی ...

بر تیر نگاه تو دلم سینه سپر کرد تیر آمد و از این سپر و سینه گذر کرد چشم تو به زیبایی خود شیفته‌تر شد همچون گل نرگس که در آیینه نظر کرد با عشق بگو سر به سر دل نگذارد طفلی دلکم را غم تو دست به سر کرد گفتیم دمی با غم تو راز نهانی عالم همه را شور و شر اشک خبر کرد سوز جگرم سوخته دامان دلم را آهی که کشیدی...

خوشا از دل نم اشکی فشاندن به آبی آتش دل را نشاندن خوشا زان عشقبازان یاد کردن زبان را زخمه فریاد کردن خوشا از نی، خوشا از سر سرودن خوشا نی نامه ای دیگر سرودن نوای نی نوایی آتشین است بگو از سر بگیرد، دلنشین است نوای نی، نوای بی نوایی است هوای ناله هایش، نینوایی است نوای نی دوای هر دل تنگ شفای خواب گل،...

حرف‌های ما هنوز ناتمام .... تا نگاه می‌کنی : وقت رفتن است باز هم همان حکایت همیشگی! پیش از آن‌که با خبر شوی لحظه‌ی عزیمت تو ناگزیر می‌ شود آی ..... ای دریغ و حسرت همیشگی ناگهان          چقدر زود                       دیر می‌شود!   قیصر امین ‌پور

سراپا اگر زرد و پژمرده‌ایم ولی دل به پاییز نسپرده‌ایم   چو گلدان خالی لب پنجره پر از خاطرات ترک‌خورده‌ایم   اگر داغ دل بود، ما دیده‌ایم اگر خون دل بود، ما خورده‌ایم   اگر دل دلیل است، آورده‌ایم اگر داغ شرط است، ما برده‌ایم   اگر دشنۀ دشمنان، گردنیم اگر خنجر دوستان، گُرده‌ایم   گواهی بخواهید، اینک گو...

شعری از قیصر امین پور برای دخترش        بوی بهار می شنوم از صدای تو      نازکتر از گل است گل ِ گونه های تو      ای در طنین نبض تو آهنگ قلب من      ای بوی هر چه گل نفس آشنای تو      ای صورت تو آیه و آیینه خدا      حقا که هیچ نقص ندارد خدای تو      صد کهکشان ستاره و هفت آسمان حریر      آورده ام که فرش...

دو دستم ساقه سبز دعایت گـل اشـکم نثـار خاک پایـت دلم در شاخه یاد تو پیچیـد چو نیلوفر شکفتـم در هوایت به یادت داغ بـر دل مـی نشانـم زدیده خون به دامن می فشانم چو نــی گر نالم از سوز جـدایـی نیستان را به آتش می کشانم به یادت ای چـراغ روشـن مـن ز داغ دل بسوزد دامـن مـن ز بس در دل گل یادت شکوفاست گرفتـه...

من سالهای سال مُردم تا اینکه یک دم زندگی کردم تو می توانی یک ذره یک مثقال مثل من بمیری؟  قیصر امین پور

لبخند خدا پیش از این ها فکر می کردم خدا خانه ای دارد میان ابرها   مثل قصر پادشاه قصه ها  خشتی از الماس و خشتی از طلا پایه های برجش از عاج و بلور بر سر تختی نشسته با غرور ماه، برق کوچکی از تاج او هر ستاره پولکی از تاج او اطلس پیراهن او آسمان نقش روی دامن او کهکشان قیصر امین پور

تو چه دانی که پسِ هر نگهِ ساده ی من...   چه جنونی چه نیازی، چه غمی ست؟ مهدی اخوان ثالث

زمستون،تن عريون باغچه چون بيابون درختا با پاهای برهنه زير بارون نميدونی تو که عاشق نبودی چه سخته مرگ گل برای گلدون گل و گلدون چه شبها نشستن بی بهانه واسه هم قصه گفتن عاشقانه چه تلخه چه تلخه بايد تنها بمونه قلب گلدون مثل من که بی تو نشستم زير بارون زمستون زمستون برای تو قشنگه پشت شيشه بهاره زمستونها ...

سلامت را نمی خواهند پاسخ گفت ، سرها در گریبان است . کسی سر بر نیارد کرد پاسخ گفتن و دیدار یاران را . نگه جز پیش پا را دید ، نتواند ، که ره تاریک و لغزان است . وگر دست ِ محبت سوی کس یازی ،  به اکراه آورد دست از بغل بیرون ؛  که سرما سخت سوزان است . نفس ، کز گرمگاه سینه می اید برون ، ابری شود تاریک   چ...

قاصدك ! هان ، چه خبر آوردی ؟ از كجا وز كه خبر آوردی ؟ خوش خبر باشی ، اما ،‌اما  گرد بام و در من  بی ثمر می گردی  انتظار خبری نیست مرا  نه ز یاری نه ز دیار و دیاری باری برو آنجا كه بود چشمی و گوشی با كس  برو آنجا كه تو را منتظرند  قاصدك  در دل من همه كورند و كرند  دست بردار ازین در وطن خویش غریب  قاص...

هان ، كجاست ؟ پايتخت اين بي آزرم و بي آيين قرن  كاندران بي گونه اي مهلت  هر شكوفه ي تازه رو بازيچه ي باد است  همچنان كه حرمت پيران ميوه ي خويش بخشيده  عرصه ي انكار و وهن و غدر و بيداد است  پايتخت اينچنين قرني  بر كدامين بي نشان قله ست  در كدامين سو ؟ ديدبانان را بگو تا خواب نفريبد  بر چكاد پاسگاه خو...

اين شكسته چنگ بي قانون  رام چنگ چنگي شوريه رنگ پير  گاه گويي خواب مي بيند  خويش را در بارگاه پر فروغ مهر  طرفه چشم نداز شاد و شاهد زرتشت  يا پريزادي چمان سرمست  در چمنزاران پاك و روشن مهتاب مي بيند  روشنيهاي دروغيني  كاروان شعله هاي مرده در مرداب  بر جبين قدسي محراب مي بيند  ياد ايام شكوه و فخر و عص...